Αποπρογραμματισμός στο Human Design

Ο αποπρογραμματισμός βρίσκεται στην καρδιά του να ζεις το Human Design σου. Είναι η αργή, ειλικρινής διαδικασία με την οποία αφήνεις πίσω τον Μη Εαυτό: τα δανεικά μοτίβα, τις πεποιθήσεις και τις συνήθειες που απορρόφησες μέσα από τα ανοιχτά κέντρα, ώστε αυτό που μένει να είσαι απλώς εσύ: η αληθινή σου ενέργεια, οι δικές σου αποφάσεις, η δική σου ζωή. Κανείς δεν γεννιέται με προγραμματισμό. Τον μαθαίνουμε, κυρίως πριν από τα επτά, απορροφώντας τον κόσμο γύρω μας. Ο αποπρογραμματισμός είναι η ήπια αντιστροφή αυτής της διαδικασίας. Δεν βασίζεται στην πίεση για αλλαγή, αλλά στο να ζεις σύμφωνα με τη δική σου στρατηγική και εξουσία, μέχρι τα μοτίβα που έχεις απορροφήσει να χάσουν τη δύναμή τους.

Είναι δουλειά ζωής, αλλά δεν χρειάζεται να περιμένεις μια ζωή για να νιώσεις διαφορά. Η πρώτη ανακούφιση συχνά έρχεται μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Τι σημαίνει πραγματικά «προγραμματισμός»#

Στο Human Design, τα μέρη του χάρτη σου που είναι καθορισμένα (χρωματισμένα) είναι σταθερά και αξιόπιστα. Εκφράζουν με συνέπεια αυτό που είσαι. Τα ανοιχτά ή ακαθόριστα μέρη (λευκά) δεν έχουν έναν σταθερό τρόπο λειτουργίας. Αντίθετα, προσλαμβάνεις την ενέργεια των γύρω σου, την ενισχύεις και μαθαίνεις μέσα από αυτήν.

Αυτή η δεκτικότητα είναι η σοφία σου, αλλά είναι και το σημείο όπου δέχεσαι προγραμματισμό. Σε ένα ανοιχτό κέντρο βιώνεις τόσο έντονα την ενέργεια των άλλων, που ο νους τη μπερδεύει με τη δική σου. Με τον καιρό, χτίζεις ολόκληρη ταυτότητα γύρω από πράγματα που δεν ήταν ποτέ δικά σου:

• Ένα ανοιχτό κέντρο του Ηλιακού Πλέγματος απορροφά τη συναισθηματική ατμόσφαιρα ενός χώρου και μαθαίνει να αποφεύγει τις συγκρούσεις για να διατηρεί την ηρεμία.
• Ένα ανοιχτό κέντρο της Καρδιάς σε κάνει να προσπαθείς διαρκώς να αποδείξεις την αξία σου, δίνοντας υποσχέσεις για να δείξεις πως αξίζεις.
• Ένα ανοιχτό Ιερό κέντρο δεν ξέρει πότε αρκεί, κι έτσι δουλεύεις υπερβολικά μέχρι να εξαντληθείς.
• Ένα ανοιχτό κέντρο της Κεφαλής σε κάνει να περνάς τη ζωή σου απαντώντας σε ερωτήματα και νοητικές πιέσεις που δεν σε αφορούν καν.

Αυτές είναι οι στρατηγικές του Μη Εαυτού των ανοιχτών κέντρων: οι προβλέψιμες παγίδες του νου στις οποίες πέφτει κάθε ανοιχτό κέντρο όταν λειτουργεί με προγραμματισμό αντί να το εμπιστεύεσαι ως πηγή σοφίας. (Κάθε ανοιχτό κέντρο έχει τη δική του ερώτηση του Μη Εαυτού. Το να μάθεις τη δική σου είναι ένα από τα πιο χρήσιμα πράγματα που μπορείς να κάνεις.)

Ο Μη Εαυτός: όταν ο νους καθορίζει μια ζωή που δεν καταλαβαίνει#

Ο Μη Εαυτός είναι όλα όσα κάνεις για να μοιάσεις με τους άλλους, να ταιριάξεις ή να κυνηγήσεις όσα πιστεύεις ότι σου λείπουν, επειδή αυτό υποδεικνύουν τα ανοιχτά κέντρα σου. Είναι η εκδοχή σου που αποφασίζει με τον νου, ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά, αναζητά επιδοκιμασία και προσπαθεί να μένει συνεπής εκεί όπου ο σχεδιασμός σου είναι φτιαγμένος για ευελιξία.

Το δύσκολο είναι πως ο νους είναι εξαιρετικός σύμβουλος, αλλά κακός λήπτης αποφάσεων. Δεν μπορεί να νιώσει τι είναι σωστό για το συγκεκριμένο σώμα και την ενέργειά σου. Μπορεί μόνο να τρέχει τα προγράμματα που έχει απορροφήσει στην πορεία. Όταν ο Μη Εαυτός παίρνει τον έλεγχο, εμφανίζεται το θέμα του Μη Εαυτού του τύπου σου: η προειδοποιητική ένδειξη που σου δείχνει ότι έχεις βγει από την πορεία σου.

Όταν παρατηρείς να ανεβαίνει το θέμα του Μη Εαυτού σου, δεν σημαίνει ότι απέτυχες. Είναι πληροφορία. Σημαίνει πως πήρες μια απόφαση μέσα από τον προγραμματισμό και τώρα έχεις την ευκαιρία να διορθώσεις την πορεία σου.

Πώς γίνεται πραγματικά ο αποπρογραμματισμός#

Εδώ είναι κάτι που συχνά παρεξηγείται: δεν αποπρογραμματίζεσαι με το να σκέφτεσαι τον προγραμματισμό σου, να αναλύεις το παρελθόν ή να προσπαθείς με τη θέλησή σου να αλλάξεις. Αποπρογραμματίζεσαι παίρνοντας αποφάσεις με τρόπο που ταιριάζει στον σχεδιασμό σου, ακολουθώντας τη στρατηγική και την εσωτερική εξουσία σου αντί για τον νου σου.

Κάθε φορά που παίρνεις μια απόφαση με τρόπο που ταιριάζει στον σχεδιασμό σου, γίνονται δύο πράγματα μαζί. Σκέψου έναν Generator που περιμένει για να ανταποκριθεί, έναν Projector που περιμένει αναγνώριση ή κάποιον συναισθηματικό τύπο που αφήνει την απόφαση για την επόμενη μέρα:

1. Σταματάς να τροφοδοτείς τον Μη Εαυτό. Το μοτίβο προγραμματισμού έχει μία ευκαιρία λιγότερη να πάρει τον έλεγχο.
2. Βιώνεις σωστά τη δική σου ενέργεια, κι έτσι αλλάζει σιγά σιγά αυτό που σου φαίνεται φυσιολογικό.

Το Human Design περιγράφει αυτή τη διαδικασία ως κάτι σωματικό: ο αποπρογραμματισμός είναι κυτταρικός. Τα κύτταρα του σώματος ανανεώνονται περίπου σε επτά χρόνια. Σύμφωνα με αυτή την ιδέα, όταν ζεις σύμφωνα με τον σχεδιασμό σου, απόφαση με απόφαση, το σώμα σου ξαναχτίζεται γύρω από τον δικό σου σχεδιασμό, αντί για τα μοτίβα που έχεις απορροφήσει. Γι’ αυτό η κλασική προσέγγιση είναι το πείραμα των 7 ετών: δώσε του τόσο χρόνο, ζήσε το σαν πείραμα και κρίνε από τα δικά σου αποτελέσματα.

Ο ρόλος της επίγνωσης#

Ο αποπρογραμματισμός λειτουργεί μηχανικά. Βασίζεται στις σωστές αποφάσεις. Η επίγνωση, όμως, είναι αυτό που τον κάνει υποφερτό και, τελικά, χαρούμενο. Δεν μπορείς να πιέσεις ένα ανοιχτό κέντρο να σταματήσει να απορροφά· αυτή είναι η φύση του. Αυτό που αλλάζει είναι η σχέση σου μαζί του.

• Επίγνωση του ανοιχτού κέντρου. Μόλις μάθεις ποια κέντρα σου είναι ανοιχτά, μπορείς να εντοπίζεις τον Μη Εαυτό την ώρα που εμφανίζεται: «Αυτή η βιασύνη δεν είναι δική μου. Αντιδρά το ανοιχτό κέντρο της Ρίζας μου στην πίεση των άλλων.»
• Επίγνωση του θέματος. Όταν παρατηρείς θυμό, ματαίωση, πικρία ή απογοήτευση, έχεις μια άμεση ένδειξη αντί για μια διάθεση από την οποία δεν μπορείς να βγεις.
• Επίγνωση χωρίς κριτική. Δεν προσπαθείς να σβήσεις τον προγραμματισμό. Μαθαίνεις να τον παρατηρείς. Όταν βλέπεις καθαρά μια αντίδραση που γεννήθηκε από προγραμματισμό, έχει πολύ μικρότερη δύναμη να κατευθύνει τις επιλογές σου.

Αυτό ξεχωρίζει την καταπίεση του Μη Εαυτού από τον αποπρογραμματισμό. Η καταπίεση βασίζεται περισσότερο στον νου. Ο αποπρογραμματισμός συνδυάζει παρατήρηση και σωστές αποφάσεις, ξανά και ξανά.

Υπομονή: τι να περιμένεις ρεαλιστικά#

Ο αποπρογραμματισμός δεν προχωρά σε ευθεία γραμμή και δεν είναι ένα έργο που κάποτε ολοκληρώνεις. Κράτησέ τον χαλαρά:

• Η πρώτη ανακούφιση είναι πραγματική. Πολλά άτομα νιώθουν αισθητά μικρότερη αντίσταση μέσα στις πρώτες εβδομάδες που ακολουθούν τη στρατηγική και την εξουσία τους. Οι αποφάσεις γίνονται πιο καθαρές, η ζωή πιο ήρεμη.
• Έρχεται σε κύματα. Παλιά μοτίβα επανεμφανίζονται, ειδικά όταν υπάρχει άγχος ή όταν βρίσκεσαι με άτομα που γνώριζαν την εκδοχή σου που λειτουργούσε με προγραμματισμό. Είναι φυσιολογικό· δεν σημαίνει ότι γυρίζεις πίσω.
• Τα επτά χρόνια είναι πλαίσιο, όχι γραμμή τερματισμού. Ακόμη και μετά τον πρώτο κύκλο, η εξέλιξη συνεχίζεται. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με το Human Design περιγράφουν τον αποπρογραμματισμό ως δια βίου διαδικασία.
• Δεν μπορείς να το κάνεις λάθος γρήγορα. Δεν μπορείς να αποτύχεις σε αυτό. Μια «λάθος» απόφαση είναι απλώς περισσότερα στοιχεία για το πώς νιώθεις όταν λειτουργείς από τον Μη Εαυτό.

Η πρόσκληση είναι απλή, ακόμη κι αν δεν είναι εύκολο να την εφαρμόσεις: σταμάτα να αποφασίζεις με τον νου, ξεκίνα να αποφασίζεις σύμφωνα με τον σχεδιασμό σου και άφησε το σώμα σου να κάνει τα υπόλοιπα με τον καιρό. Δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιο νέο άτομο. Αρκεί να σταματήσεις να γίνεσαι όλοι οι άλλοι.

Από πού να ξεκινήσεις#

1. Βρες τα ανοιχτά κέντρα σου. Μάθε τη διαφορά ανάμεσα στα καθορισμένα και τα ανοιχτά κέντρα και εντόπισε τα δικά σου. Εκεί είναι τα σημεία όπου δέχεσαι περισσότερο προγραμματισμό.
2. Μάθε το θέμα του Μη Εαυτού του τύπου σου. Δες το σαν προειδοποιητική ένδειξη, όχι σαν ελάττωμα του χαρακτήρα σου.
3. Πάρε μία απόφαση με τον σωστό τρόπο. Εφάρμοσε τη στρατηγική και την εξουσία σου σε μία πραγματική επιλογή αυτή την εβδομάδα. Μετά, σε άλλη μία. Αυτό είναι όλο το πείραμα.